آنچه را نمی دانی ، بر زبان نیاور و آنچه که وظیفه نشده، باز گو مکن و از رفتن در راهی که از گمراهی در آن می ترسی، دوری کن.

خشم و عصبانیت را به وسیله سکوت؛ و شهوت را به وسیله عقل، درمان کنید.

دائم به یاد  خدا بودن، دل و فکر را روشن و نورانی می کند.

افروخته و زیاد کن عقلت را به وسیله ادب، همانطور که چوب به وسیله آتش افروخته می گردد.

برای دنیا چنان عمل(تلاش) کن، که انگار صد سال زنده خواهی بود؛ و برای آخرتت گونه ای عبادت کن که انگار چند لحظه ی دیگر می خواهی از دنیا بروی.

عجله را رها کن، که باعث خواری و معیوب شدن انسان می شود.

از آرزو های بزرگ دوری کنید، که خوبیها و خوشی های نعمتهای خداوند را از تو می گیرد؛ و باعث می شود که تو نعمتها را کوچک و کم بشماری و تو کمتر خدا را شکر کنی. 

مزاح و شوخی زیاده از حد را رها کن که باعث آمدن کینه ها می شود.

هر کس که می خواهد خدا را بشناسد، اول باید نفس خود را بشناسد.

بدترین مردم کسی است که دو رو باشد.

راضی بودن از نفس، نشانه عقل فاسد شده است.

انسان مؤمن پیوسته در دو حال است: یا در حال غفلت و گناهی که انجام می دهد در حال استغفار است و یا نعمتی که خدا به او عطا کرده و در حال شکر آن می باشد.

قصه های پندآموز از سخن گفتن حضرت علی -علیه السلام- با حیوانات/محمد انصاری

ای قمری بی بال و پر رقیه

جان داده ای بهر پدر رقیه

مانند بلبل ناله ها نمودی

بهر پدر از غصه جان سپردی

در این خرابه آب و نان نخوردی

نالیدی از شب تا سحر رقیه

شرمنده ام روی تو نیلگون است

جسمت ضعیف از جور قوم دون است

درد یتیمی ات ز حد فزون است

گشتی اسیر و در بدر رقیه

...

جان به فدایت یا حضرت رقیه

شهادت جانسوز حضرت رقیه سلام الله علیها بر آقا و مولای عصر حضرت محمد مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و بر محبان حضرتش تسلیت فراوان باد

رجائی گیلانی

سلام

به وب ها که سر میزدم اکثرا" و یا بعضی ها  دم از تنهایی میزنن دم از بی کسی ... بی هم زبونی برای درددل هاشون ...!
یه نمونه از بندگی واقعی یا غیرواقعی ماها از این راه ثابت میشه

شمایی که میگی تنها هستی و بی کسی در حالی که بهترین کس یه بنده ... یه مخلوق... خدای متعاله

وقتی میگی بی هم زبونی در حالی که خداوند بهترین همدل و هم زبون برای دردهای دلته... میگی نمی تونی صداشو بشنوی !!

اتفاقا" بلندترین صدا صدای خداونده وقتی تو بیای وقتی تو بخوای زیباترین صدا رو که صدای خداست می شنوی با ندای دلت با تمام روح و جسمت می فهمی و درکش میکنی

عزیز من ... چطور دم از بندگی خدا می زنی اما مولاتو توو زندگیت فراموش میکنی

بنده تموم زندگیش خداست در هر نفس قلب و روحش مال خداست

دنبال معشوق میگردی چرا بهترین کسی که عاشقته رو نمی بینی خدا عاشق بنده هاشه این واقعیتی بیش نیست

دنبال سرگرمی های گناه آلود می گردی در حالی که خداوند رو به این عظمت و بی نیاز از ما رو  منتظر گذاشتی با تمام نیازی که بهش داری سمت دشمنت شیطان میری

چقدر با خدا درددل میکنی؟؟؟ چقدر با تموم وجودت سعی کردی بهش نزدیک بشی؟

آیا توو تجربه به  واقعیت این جمله از خداوند رسیدی :

 " هر کس یک گام به سویم آید ۱۰ گام به سویش خواهم رفت و هر که آهسته بیاید شتابان به سویش خواهم رفت"

خواهش میکنم سعی کن ...

 به خالقت " الله " اعتماد کن به خالقی که جز راست، نمیگه و بهترین ها در آخرت رضای خداوند از بنده هاشه و بهشت...

کسی نزد امیرالمؤمنین علی علیه السلام از مستجاب نشدن دعایش شکایت کرد و گفت: با اینکه خداوند فرموده است دعا کنید تا من اجابت کنم چرا دعا می کنیم و به اجابت نمی رسد؟!

امام علیه السلام در پاسخ فرمود :

قلب و فکر شما در هشت چیز خیانت کرده است از این رو دعایتان مستجاب نمی شود.

1- شما خدا را شناخته اید، اما حق او را ادا نکرده اید به همین سبب، شناخت شما سودی به حالتان نداشته است.

2-شما به فرستاده او ایمان آورده اید سپس با سنّتش به مخالفت برخاسته اید. ثمره ی ایمان شما کجاست؟

3-کتاب او را خوانده اید، ولی به آن عمل نکرده اید، گفتید: شنیدیم و اطاعت کردیم و سپس به مخالفت برخاستید.

4-شما می گویید از مجازات و کیفر خدا می ترسید، اما همواره کاری انجام می دهید که شما را به آن نزدیک می کند.

5-می گویید به پاداش الهی علاقه دارید، اما همواره کاری انجام می دهید که شما را از آن دور می کند.

6-نعمت خدا را می خورید و حق شکر او را ادا نمی کنید.

7-به شما دستور داده که دشمن شیطان باشید و شما طرح دوستی با او می ریزید. ادعای دشمنی با شیطان دارید، اما عملا" با او مخالفت نمی کنید.

8- شما عیوب مردم را فراروی خود گذاشته اید و عیب های خود را پشت سر افکنده اید .  با این حال چگونه انتظار دارید که دعایتان مستجاب شود در حالی که خودتان درهای آن را بسته اید؟ تقوا پیشه کنید. اعمال خویش را اصلاح کنید. امر به معروف و نهی از منکر کنید تا دعای شما به اجابت برسد .*

نقل شده است که دعا کننده ی بدون عمل و تلاش مانند تیر انداز بدون کمان است .

*نهج البلاغه، حکمت 337